Volume I Version I   ☼   Today is 

New York Reflections By Fr. Jun Villanueva

AT BUMUHOS ANG MALAKAS NA PATAK NG ULAN...

Tulad ng inaasahan

Tama ang balita sa ulan

Mga isa’t kalahating pulgada lamang

Ang papatak sa Manhattan.

Ordinaryo na sa akin ang ulan

Kaya ako ay lumabas sa daan

Sa Deli Store ni Masan

Na Bangladesh ang pinagmulan.

Kaya lang sa loob may nagmumurahan

Bakit daw sila pinabayaan

Ng Diyos na makapangyarihan

Bakit sila inuulan.

Nalungkot ako, hindi sapagka’t ako’y tinamaan

Kaya lang naalala ko ang tsunaming nakaraan,

Ang lindol at mudslide, mga bagyo’t kasungitan

Dinanas ng aking mga kababayan.

Siguro may nagalit din, pero tiyak na walang murahan

At ano nga naman ang pakialam ng Makapangyarihan

Alangan namang sabihin ng Diyos na May-alam,

“Tigil bagyo, tigil lindol, si Petra’y tatamaan!”

Ganito dito ang karamihan

Kapag ang panahon ay may kasungitan

Naalala ang Diyos na Makapangyarihan

“God bless America” lang ang alam.

Akala ng karamihan

Ang mga nandito’y dapat palakpakan

Oo nga sa teknolohiya’y nasa unahan

Kaluluwa naman ay nasa hulihan.

Pero hindi ito panahon ng pagmamayabang

Ang pobreng si Pedro, Maria at Juan

Ng bansang aking sinilangan

Mas malalim, may katinuan.

Hunyo 9, 2006

More Reflections